Jesteś tutaj
Strona główna > Polska > Góry > Beskid Mały

Beskid Mały

Beskid Mały

Przed pierwszą wojną światową i jeszcze kilka lat po jej zakończeniu Góry Zasolskie między Sołą a Skawą stanowiły głuche i odludne pustkowia. Władysław Midowicz wspomina, że we wschodniej części Beskidu Małego jeszcze w roku 1926 chłopi ściągający zimą drzewo żegnali się, widząc go wędrującego na nartach.
W latach 1922-1925 pierwsi poeci inicjują szeroką akcję na rzecz popularyzacji terenów Beskidu Małego. Emilowi Zegadłowiczowl i skupionej wokół niego grupie poetów zawdzięczamy zwrócenie uwagi społeczezisłwa na walory krajobrazu oraz folklor góralski tej ziemi. „Zbór poetów w Beskidzie” dobrze przysłużył się Beskidowi Małemu. Miłośnicy gór z Wadowic zaczęli rozważać sprawę udostępnienia tej części Beskidów poprzez zagospodarowanie turystyczne.
We wrześniu 1925 r. Władysław Midowicz, młody wówczas student geografii na UJ w Krakowie, członek Oddziału PTT „Babiogórskiego” w Żywcu, wytyczył, znakując kolorem czerwonym, pierwszy szlak turystyczny w Beskidzie Małym. Biegł on w części wschodniej — od przełomu Soły w Porąbce poprzez dolinę Wielkiej Puszczy do Przełęczy Kocierskiej. Młody znakarz pracował w zupełnym pustkowiu, miejscami wśród niemal pierwotnej przyrody.
W kwietniu 1927 r. W. Midowicz kontynuuje podjętą pracę, przedłużając powyższy szlak z Przełęczy Kocierskiej przez Potrójną, Łamaną Skałę, Leskowiec i Żar nad Ponikwią – do Gorzenia. W tym samym niemal czasie z Oddziału PTT „Babiogórskiego” w Żywcu wyodrębniło się Koło PTT w Wadowicach, stawiając sobie za jeden z głównych celów turystyczne zagospodarowanie Gór Zasolskich na obszarze pomiędzy Sołą a Skawą. Nowo utworzone Koło liczyło początkowo tylko 50 członków, a jego pierwszymi prezesami byli kolejno: gen. Bijak, dr H. Zapałowicz oraz ówczesny prezes Powiatowego Sądu w Wadowicach dr Gawor.

Leskowiec - Schronisko
Leskowiec – Schronisko

Należy tu podkreślić, że myśl udostępnienia Beskidu Małego – i to zarówno w sezonie letnim jak zimowym nie tylko mieszkańcom ziemi wadowickiej, ale turystom z całej ziemi krakowskiej, wyszła m.in. spośród grona nauczycieli gimnazjum w Wadowicach. Propagatorami tej idei byli: Czesław Panczakiewicz (początkowo sekretarz, potem wieloletni prezes Koła i Oddziału PTT i PTTK w Wadowicach), Józef Sarnicki (kartograf — pierwszy autor panoramicznych widoków z różnych części Beskidów Zachodnich), Władysław Klęczar oraz wspomniany już wyżej inicjator wytyczenia pierwszych szlakćrw w Beskidzie Małym W. Midowicz.
W roku 1928 C. Panczakiewicz wraz z uczniami wadowickiego gimnazjum wytycza niebieski szlak z Wadowic przez Łysą Górę i Ponikiew na Leskowiec, kasując istniejące znaki czerwone pomiędzy Leskowcern i Gorzeniem. Jednocześnie znakarze wytyczają nowy szlak zielony z Leskowca do Mucharza, prowadzący obok ruin „Czartaka”, od którego wzięła nazwę grupa poetycka Zegadłowicza.
W następnym sezonie letnim w rejonie Porąbki wytyczony zostaje kolejny szlak turystyczny w kolorze zielonym, łączący przełom Soły przez Żar i Wielki Cisownik z Przełęczą Kocierską.

Paweł
Jestem miłośnikiem pieszych wypraw w góry; z racji ograniczonego budżetu głównie w te polskie ;-) Ale od czasu do czasu uda się coś odłożyć i wybrać w dalszą podróż (niekoniecznie w góry ;-) ).
Top