Jesteś tutaj
Strona główna > Europa Środkowa i Wschodnia > Budapeszt

Budapeszt

Niezależnie od miejsca zamieszkania należy koniecznie zwiedzić wykopaliska archeologiczne z czasów rzymskich w Aquincum.
W poszczególnych salach eksponowana jest tu kolekcja przedmiotów odnalezionych podczas prac wykopaliskowych:
sala środkowa — w witrynach zabytkowe przedmioty kultu (marmurowe posągi Minerwy i Diany, brązowe posągi bogów, puchary itp.). W gablotach zabytki z ostatnich prac wykopaliskowych przeprowadzanych w miejscu, gdzie znajdował się pałac namiestnika oraz ozdoby i klejnoty Celtów. Sala mieści jeszcze najstarsze wyroby gliniane jakie znaleziono na terenie Aquincum, naczynia z terra sigillata, urny i rzeźby m.in. posąg Jupitera oraz fragmenty posągu Fortuny,
sala nr 2 (na prawo) — pod ścianami tablice kamienne (kamień z grobowca Caiusa Castraciusa Victora, pochodzący z 95 r. n.e.) najstarszy Zabytek piśmiennictwa na terytorium Węgier pochodzący z 19 r. n.e. i jedyny ołtarz wotywny, na którym widnieje nazwisko jednego z miejscowych niewolników,
sala nr 3 — obejrzeć tu można starorzymskie formy do wypieku ciasta, znaki mistrzów garncarskich, obrączki, monety, fragmenty narzędzi z brązu (lekarskie, malarskie, aptekarskie), przybory do pisania, stemple budowlane itp,
sala nr 4 (na lewo) — w dwóch gablotach znajdują się oryginalne części słynnych organów aquincumskich wykonanych z brązu oraz ich – rekonstrukcja Ponadto obejrzeć można wykute w kamieniu posągi Jupitera, Junony, Victorii, Dionizosa, Mitrasa itp.

Budapeszt - Anonim
Ostatnia sala — mieści przedmioty kultu religijnego, obrzędów pogrzebowych oraz odnalezione w ostatnich czasach rzeźby z bursztynu i kości, słoniowej, fragmenty malowideł ściennych, wota, przedmioty z grobowców itp. Zachowały się jedynie ruiny amfiteatru wojskowego na 16 tys. miejsc. Był to w owych czasach jeden z największych teatrów wojskowych w całym imperium rzymskim, oraz cywilnego na ok. 6 tys. miejsc, filary rzymskiego akweduktu oraz szczątki kaplicy z IV w. Jest to jeden z najstarszych zabytków architektury chrześcijańskiej na terenie Węgier.

Dzięki żmudnej pracy uczonych węgierskich udało się stosunkowo dokładnie odtworzyć ciekawą historię miasta Aquincum. Nazwa ta tłumaczona jako „Bogate wody” nadana została dzięki obfitości źródeł, głównie zresztą mineralnych. Była to osada ilirsko-celtycka (zwana Akink) na długo jeszcze przed wybudowaniem tutaj obozu warownego przez legionistów rzymskich. W niedługim czasie miasto liczyło już około 50 tys. mieszkańców. Za panowania cesarza Naddana otrzymało Aquincum prawa miejskie. Już wtedy posiadało sieć ulic o twardej nawierzchni, urządzenia centralnego ogrzewania, które zasilane było wodą – z Gorących źródeł oraz liczne budowle o charakterze zarówno komunalnym jak i sakralnym. O roli Aquincum w ówczesnym imperium rzymskim świadczyć może fakt, że tu właśnie, w roku 375 został obwołany cesarzem Walentynian II. Jednakże wraz z nadejściem Hunów (w 409 r.) miasto wraz z północną częścią Pannonii zostało im oddane. I to bez walki. Po upadku państwa Hunów Aquincum z kolei padło łupem Awarów, później stacjonowały tu wojska Karola Wielkiego następnie ocierały się o nie kolejne fale wędrujących ludów aż wreszcie, w roku 896 osiedlili się tu Madziarowie pod wodzą słynnego Arpada.

Kasia
Podróżniczka z zamiłowania. Studentka dziennikarstwa na Uniwersytecie Wrocławskim. Zakochana w Bałkanach, lecz w innych miejscach również świetnie się odnajduje ;-)
Top