Jesteś tutaj
Strona główna > Polska > Morze > Mielno

Mielno

Mielno położone jest u nasady mierzei oddzielającej jezioro Jamno od Bałtyku, posiada rozległą piaszczystą plażę oraz ładny park na nadmorskich wydmach.

Historia
Na zachód od prowadzącej do morza ulicy 1 Maja, pomiędzy morzem a drogą, która zaraz za klombem bierze swój początek na zachód, dostrzec można wały usypane niewątpliwie ręką ludzką. Cały ten system wałów to prawdopodobnie nie znane dotąd; największe na północy Polski grodzisko, pochodzące z X wieku. W Całej Polsce nie dużo jest grodzisk tej wielkości, a zagadkowy charakter nadmorskiej warowni, prawdopodobnie typu portowego, czyni to grodzisko szczególnie interesujące. Nie spotykanym nigdzie elementem fortyfikacyjnym są dwie reduty położone na południe od dużej luki w wale głównym, będącej prawdopodobnie śladem dawnej bramy. Reduty te otoczone fosą, porośnięte są dzisiaj drzewami dębowymi. Cały obiekt otoczony jest od półudnia mokradłami.
Po raz pierwszy Mielno wymienione jest w dokumentach z roku 1333, kiedy to wioska należąca dotąd do znanej rodziny patrycjuszów kołobrzeskich Schlieffenów sprzedana została Hermannusowi Damiczowi, również kbłobrzeżaninowi. Od tego czasu Mielno przez prawie pół tysiąclecia pozostawało w rękach tego rodu.
300 m dalej na południe od obu redut grodziska, wznosi się XV-wieczny gotycki kościółek. Znaleziona na cmentarzu otaczającym kościół urna z prochami, nasuwa pewne skojarzenia ze wspomnianym już grodziskiem.


Dach wieży kościoła pokryty jest gontem, a wiek jego określa nam napis wyryty na belkowaniu „Anno 1688″. W dolnej części wieży, ponad drzwiami wejściowymi po prawej i po lewej stronie, znajdują, się części kamieni młyńskich, co zresztą często spotykane jest w tym regionie. Kościół w następstwie licznych przebudowań zmienił swój wygląd, przy czym zasadniczych zmian dokonano w roku 1856.
Z akt kościelnych dowiadujemy się, że w latach 1636—1694 w Mielnie i Uniestach spalono na stosie 22 „czarownice” — kobiety oskarżone o zmowę z szatanem. Przez czary i zaklęcia czarownic miały jakoby „…ginąć nowo, narodzone dzieci, zwierzęta i płody pól i owoce w sadach…”.
W roku 1804 Mielno sprzedano Niemcowi von Below za 7000 talarów.
W dniu 5 marca 1945 roku oddziały 3 korpusu pancernego gwardii wchodzące w skład 2 Frontu Białoruskiego wyzwoliły Mielno.
Po krótkim odpoczynku w Mielnie, autobusem PKS lub pociągiem udajemy się do Koszalina, odległego o 13 km.

Paweł
Jestem miłośnikiem pieszych wypraw w góry; z racji ograniczonego budżetu głównie w te polskie ;-) Ale od czasu do czasu uda się coś odłożyć i wybrać w dalszą podróż (niekoniecznie w góry ;-) ).
Top