Jesteś tutaj
Strona główna > Europa Środkowa i Wschodnia > Rosja > Rosja

Rosja

W związku z niestabilną sytuacją gospodarczą w Rosji należy się spodziewać gwałtownych zmian cen.
W 1939 r. Winston Churchill porównał Rosję do zabawki-matrioszki: „sekret otoczony tajemnicą wewnątrz zagadki”. Ostatnie lata przyniosły olbrzymie zmiany w imperium, lecz słowa te pozostają aktualne. Rosja traktowana jest nadal jako supermocarstwo, lecz dziś przypomina raczej ogromny chaotyczny bazar, rządzony przez niepojęte siły, pełen wewnętrznych napięć. Błyskawicznie postępujące zmiany gospodarcze wraz z kompletnym rozkładem systemu prawnego doprowadziły do rozszerzenia sfery ubóstwa i wzrostu niezadowolenia z nowych rządów. W wyniku tego wielu Rosjan szuka oparcia w dawnych komunistach, co jeszcze bardziej hamuje proces przemian ustrojowych. Wraz z upadkiem Związku Radzieckiego uległa rozpadowi barwna mozaika odrębnych kulturowo regionów i mniejszości etnicznych, tkwiących przez stulecia w sferze wpływów imperium.


Wschodni Słowianie, przodkowie dzisiejszych Rosjan, zaczęli napływać na ziemie obecnej Rosji w VI w. Najazd Mongołów w XIII w. sprawił, że przez kilka stuleci kraj ten był właściwie odizolowany od reszty świata. W XVII w. Piotr Wielki w pośpiesznym tempie wprowadził Rosję do Europy, co zaowocowało trwałym kryzysem tożsamości kulturowej. Władca ten nie dążył do europeizacji państwa, lecz chciał po prostu przeciwstawić się wszystkiemu, co rdzennie rosyjskie. Wiek XX przyniósł kolejne załamanie – tym razem tożsamości ideologicznej – wynikłe z kolejnych rewolucji, przetaczających się przez kraj. Przewrót październikowy 1917 r. dokonany pod wodzą Lenina wywołał upiory komunizmu, doprowadzając do narodzin Związku Radzieckiego. Rządy Stalina przyniosły szybki rozwój przemysłowy i falę politycznego terroru. Po II wojnie światowej nastąpił okres krótkiej odwilży politycznej i kulturalnej, zapoczątkowanej przez Chruszczowa. Ten jednak wkrótce musiał oddać władzę w ręce Breżniewa. Po jego śmierci kolejnymi pierwszymi sekretarzami (gensekami) KPZR zostali Andropow i Czernienko, którzy szybko schodzili z tego świata. Na kolejnego szefa partii wybrano Gorbaczowa, który zdecydował się na reformy polityczne i gospodarcze. Głasnost i pieriestrojka przyniosły jednak kryzys ekonomiczny, cynizm i anarchię, zataczającą coraz szersze kręgi. Pomimo popularności na Zachodzie i otrzymania Pokojowej Nagrody Nobla, Gorbaczow musiał ustąpić. Stało się tak pod wpływem rosnącego niezadowolenia społecznego i nieudanego puczu w 1991 r. Wkrótce Związek Radziecki zniknął z mapy świata, a na scenie politycznej kraju pojawił się nowy lider – Borys Jelcyn, wybrany wkrótce na prezydenta Rosji.
Przyszłość Rosji trudno przewidzieć. Jelcyn próbuje zreformować gospodarkę rosyjską, jednak ciągle wikła się w utarczki z rosyjskim parlamentem, w którym jednym z głównych jego oponentów jest faszyzujący nacjonalista Władimir Żyrinowski. Wybory prezydenckie w 1996 r. przyniosły zwycięstwo Jelcyna, któremu udało się nałożyć kaganiec na nieprzewidywalnego generała Lebiedzia. Prezydent najpierw powierzył mu ważne stanowisko, a wkrótce potem zdymisjonował. Sytuacja w Czeczenii nadal stanowi poważny problem, gdyż wojna obniżyła morale społeczeństwa i nadwerężyła siły imperium. Rosjanie znoszą jednak wszystkie kłopoty z godną podziwu wytrwałością i sporą dozą czarnego humoru. Chronią się w cieple domowego ogniska, skupiając się wokół stołu, na którym króluje nieodłączny ogóreczek i filiżanka herbaty.

Krzysiek
Jestem zwolennikiem turystyki niemasowej (spędy organizowane prze touroperatorów mnie w ogóle nie ciekawią... [nuda]). Preferuję podróżowanie na własną rękę: tanie linie lotnicze, autobusy, pociągi itp. Można w ten sposób spotkać ciekawszych ludzi, i zobaczyć prawdziwe życie danego regionu.
Top