Jesteś tutaj
Strona główna > Polska > Polska południowa > Wieliczka

Wieliczka

Wielickie relikty górniczego trudu stanowią od dawien dawna atrakcję turystyczną na miarę światową. W 1978 r. dała temu wyraz UNESCO, wpisując Kopalnię Soli w Wieliczce na Swiatową Listę Dziedzictwa Kultury. W latach sprzyjających turystyce Kopalnię zwiedzało 700-800 tysięcy osób rocznie, w tym 120-150 tysięcy turystów zagranicznych z całego świata. Recepcja turystów trwa przez cały rok, ale najwięcej wycieczek przybywa tu latem.
Obecni górnicy odczuwają duże zadowolenie z faktu, że dzieło ich ojców budzi tak wielki podziw. Dlatego też zabytkową część podziemi otaczają troskliwą opieką, a wszystkich przybywających na zwiedzanie serdecznie witają, życząc im wielu miłych wrażeń podczas pobytu to kopalni.

PRZED WEJŚCIEM DO SZYBU
Początki produkcji soli w regionie wielickim (Barycz) sięgają średniego neolitu (ok. 3500 lat p.n.e.). Pierwsze natomiast ślady warzelnictwa soli znalezione w samej Wieliczce pochodzą z przełomu starożytności i naszej ery. Surowcem – przez długie wieki – była solanka czerpana ze słonych źródeł. Warzono ją w naczyniach glinianych, ustawianych na otwartych paleniskach naziemnych. Z biegiem czasu źródła słone zaczęto pogłębiać, kopiąc studnie solankowe. W wiekach X—XII produkowano tu już znaczne ilości soli warzonej, przy czym naczynia gliniane zastąpiono panwiami, tj. dużymi płaskimi pojemnikami z żelaznej blachy. Na opał używano drewna.

Paweł
Jestem miłośnikiem pieszych wypraw w góry; z racji ograniczonego budżetu głównie w te polskie ;-) Ale od czasu do czasu uda się coś odłożyć i wybrać w dalszą podróż (niekoniecznie w góry ;-) ).
Top