Jesteś tutaj
Strona główna > Polska > Polska południowa > Wieliczka

Wieliczka

Sól kamienną odkryto najpierw w Bochni (ok. 1250 r.), gdzie również istniał wcześniej ośrodek solowarstwa. Odkrycia dokonano przypadkowo, pogłębiając studnię solankową. W Wieliczce natomiast szukano soli kamiennej już świadomie, a do jej eksploatacji przystąpiono na krótko przed 1290 r. Brak odpowiednich dokumentów pisanych nie pozwala ustalić dat powstania pierwszych szybów; znane są tylko ich nazwy i przybliżone usytuowanie. Najstarszy z zachowanych otworów eksploatacyjnych – szyb „Regis” – został wydrążony najprawdopodobniej na początku XIV w. W ciągu następnych stuleci przebito kilkanaście kolejnych otworów szybowych, o wśród nich – szyb im. Daniłowicza, którym turyści udają się obecnie pod Ziemię. Zaczęto go drążyć w 1638 r. a potem, w miarę potrzeb, stopniowo go pogłębiano. Przez blisko trzy wieki byt to normalny szyb wydobywczy. Do potrzeb turystyki przystosowano go dopiero w 1935 r. Natomiast istniejący budynek szybowy zbudowano w drugiej połowie XIX w.; wtedy też szyb ten otrzymał pierwszą maszynę parową. W latach 1960-61 szyb poddano przebudowie; odrestaurowano budynek szybowy, wzniesiono nową wieżę wyciągową, zbudowano nową maszynownię oraz zainstalowano nowy wyciąg o napędzie elektrycznym.


Kopalnia soli w Wieliczce istnieje zatem od 700 lat. Jej rozmiary są ogromne: blisko 300 km chodników i górniczych wyrobisk, rozmieszczonych na 9-ciu poziomach głównych i kilku międzypoziomach. Poziom I usytuowany jest na głębokości 64 m, o poziom IX – na głębokości 327 m. Cały ów labirynt rozciqga się pod miastem i wychodzi daleko pozo jego granice. Rozmiary górniczych wyrobisk z roku na rok powiększają się, gdyż kopalnia nadal jest czynna.

Paweł
Jestem miłośnikiem pieszych wypraw w góry; z racji ograniczonego budżetu głównie w te polskie ;-) Ale od czasu do czasu uda się coś odłożyć i wybrać w dalszą podróż (niekoniecznie w góry ;-) ).
Top